قرار بود اینجا دفتری باشد برای شادی

تمام لحظات ناب شادی م

غمی همراه خود دارد

خون ریز

غمی که عمق خنده هایت را بدوزد،کوتاهشان کند

و چشم هایت را

گلویت را

آماده بارش کند

تازه عروسی که بعد ماه عسلش

مهربانترینش را تنها چند لحظه توی ماشین، در راه بیمارستان می بیند و

شیرینی سوغاتی اش ، روی پیشخوان خانه بیات میشود

تازه مادری که هنوز نزاییده

هنوز طعم بغل زدن کودکش را نکشیده

فرصت خداحافظی ندارد با آنکه نماد تمام استواری های دنیا بود

دارم فکر می کنم

دنیا تیر هایش را

چه ماهرانه

به سمت خوشی های یک در میانم نشانه رفته است

و چه اندوهی ست

که نتوانی

مرهمی باشی

برای آنها که در این برزخ

دردهایشان هزاران بار بیشتر از غمینه های توست .....